Over Marianne...

Ik ben moeder van drie kinderen, ondernemer en begeleider. Maar bovenal ben ik een vrouw die weet hoe het voelt om jezelf onderweg kwijt te raken.

Als ik terugkijk op mijn leven, zie ik een meisje dat al vroeg leerde om sterk te zijn.

Verantwoordelijkheid nemen.
Doorgaan.
Zorgen voor anderen.
Niet te veel vragen.
Niet te veel ruimte innemen.

Eigenschappen die me veel hebben gebracht, maar er ook voor zorgden dat ik mezelf regelmatig uit het oog verloor.

Ik heb ervaren hoe verlies, grote veranderingen en moeilijke omstandigheden je langzaam verder bij jezelf vandaan kunnen brengen.

Hoe je zo gewend raakt aan zorgen, dragen en doorgaan, dat je nauwelijks nog merkt hoeveel spanning je met je meedraagt.

Jarenlang dacht ik dat sterk zijn betekende dat ik door moest.

Dat ik alles zelf moest oplossen.

Dat opgeven geen optie was.

Pas later ontdekte ik dat ik vooral heel goed had leren overleven.

Lange tijd zocht ik de oplossing buiten mezelf. Tot ik begon te luisteren naar wat mijn lichaam mij al die tijd probeerde te vertellen.

Daar begon iets te veranderen.

Niet omdat mijn verleden verdween.

Maar omdat ik mezelf langzaam weer begon terug te vinden.

Niet in één keer.

Niet zonder terug te vallen.

Maar stap voor stap.

Onderweg volgde ik verschillende opleidingen op het gebied van coaching, systemisch werk, ademwerk, NLP, lichaamsgerichte begeleiding en persoonlijke ontwikkeling.

Toch is het niet alleen mijn kennis die ik meebreng.

Het is vooral mijn levenservaring.

Ik weet hoe het voelt om de verbinding met jezelf kwijt te zijn.

Om voortdurend aan te staan.

Om alles alleen te dragen.

Om aan jezelf te twijfelen.

Om naar rust te verlangen, terwijl je niet meer weet hoe rust eigenlijk voelt.

En ik weet ook hoe het voelt wanneer er langzaam weer ruimte ontstaat.

Voor vertrouwen.

Voor zachtheid.

Voor ontvangen.

Voor jezelf.

Ik ontdekte dat kracht niet alleen zit in dragen.

Kracht zit ook in voelen waar je grens ligt.

In hulp durven vragen.

In jezelf belangrijk genoeg vinden om goed voor te zorgen.

Als kind leerde ik vooral oog te hebben voor wat anderen nodig hadden.

Pas veel later leerde ik dat mijn eigen behoeften er net zo goed toe doen.

Dat goed voor jezelf zorgen niet egoïstisch is.

Het is de basis.

Daarom heb ik Marianne | Terug naar de Basis opgericht.

Ik wil de plek creëren die ik zelf ooit nodig had.

Geen plek waar je hoeft te presteren of jezelf moet verbeteren.

Maar een plek waar je mag landen.

Waar je niet hoeft uit te leggen waarom je moe bent.

Waar je niet hoeft te bewijzen dat je sterk genoeg bent.

Waar woorden helpen begrijpen.

Waar het lichaam mag spreken.

En waar ruimte is voor datgene wat je wel voelt, maar nog niet altijd onder woorden kunt brengen.

Ik geloof niet dat mensen gerepareerd hoeven te worden.

Ik geloof dat veel vrouwen vooral verlangen naar rust, veiligheid, verbinding en iemand die een stukje met hen meeloopt.

Iemand die luistert.

Die niet voor je bepaalt welke richting je op moet.

Maar die naast je blijft staan terwijl jij opnieuw ontdekt wat bij jou past.

Ik heb niet alle antwoorden.

Ook ik blijf leren en ontwikkelen.

Maar ik weet inmiddels wel dat we niet alles alleen hoeven te doen.

Soms begint verandering niet met harder werken of beter je best doen.

Soms begint het met stilstaan.

Met ademhalen.

Met voelen wat er onder alles wat je hebt gedragen nog altijd aanwezig is.

Jij.

Liefs,

Marianne